Ogrodnik

Trzeci album Darii Zawiałow ukaże się jeszcze w tym roku. Wydawnictwo zapowiada singiel "Kaonashi" wyprodukowany przez Michała Kusha. Za produkcję teledysku do utworu odpowiada Papaya Films. - Tytuł jest zaczerpnięty z mojego ulubionego anime "Spirited Away: w Krainie Bogów" - mówi Daria Zawiałow. - Kaonashi to bóg bez twarzy, postać balansująca na pograniczu dobra i zła, która podąża za główną bohaterką Chihiro. Wysysający ludzkie uczucia Kaonashi budzi skrajne emocje, bo nie postrzega świata dualistycznie, a każde jego złe działanie jest relatywne. Mimo to pod warstwą mroku kryje się w nim również światło. I właśnie o takiej postaci opowiada ten utwór. Teledysk przedstawia traumatyczną historię małżeńską, w której kobieta pada ofiarą przemocy ze strony swojego męża, ale mimo ogromnego strachu zbiera w sobie siłę, aby od niego odejść. Autorem scenariusza jest reprezentowany przez Papaya Films reżyser Daniel Jaroszek, z którym Daria miała już okazję współpracować m.in. przy klipach do utworów "Świt" oraz "Bubble Tea". - Kiedy zobaczyłam scenariusz, od razu poczułam, że będzie idealnym odzwierciedleniem tego utworu w obrazie. Daniel przekazał ważną treść za pomocą genialnej metafory – dla kobiet, które są ofiarami przemocy, odejście od swego oprawcy jest nierzadko równie realne, co lot w kosmos – mówi artystka. Zagranie jednej z głównych ról w klipie było dla Darii prawdziwym wyzwaniem aktorskim. W rolę męża, czyli tytułowego Kaonashiego, wcielił się jej ulubiony polski aktor, Dawid Ogrodnik. - Praca z nim to zaszczyt i przyjemność! – dodaje Daria. Zdaniem reżysera teledysku, Daniela Jaroszka, klip ten jest hołdem dla wielu anonimowych bohaterek, które dzięki swojej sile potrafiły wydostać się ze związków pełnych przemocy: Na pierwszy rzut oka to po prostu bajkowa historia dziewczyny, która szykuje się do lotu w kosmos. Za tą z pozoru trochę infantylną opowieścią, kryje się jednak coś więcej. Historia głównej bohaterki teledysku kończy się happy endem. Nie jest to jednak normą. Centrum Praw Kobiet, to miejsce gdzie kobiety będące ofiarami przemocy domowej mogą uzyskać pomoc: www.cpk.org.pl. Wyświetl ten post na Instagramie. Post udostępniony przez Daria Zawiałow (@zavialovd)

"Ogrodnik" to jedna z dwunastu opowieści na płycie "Psychiczny fitness". Swiernalis w utworze mówi o tym, jak ważne jest dla niego odczuwanie emocji - również tych trudnych i niewygodnych. Emocjonalne obcowanie z drugim człowiekiem można porównać do codziennego pielęgnowania roślin, oglądania kwitnących kwiatów, wycinania chwastów… W warstwie muzycznej mamy tu do czynienia z przyjemną, przestrzenną piosenkę wzbogaconą głosem Piotra Roguckiego, który tworząc ściany harmonii dodaje jej magii. - Gdy napisałem "Ogrodnika" od początku czułem, że dopełnić go musi ktoś wyjątkowy - opowiada Swiernalis. - Dlatego ogromnie się cieszę, że zagościł tu Piotr Rogucki, artysta, którego inwencja przekroczyła moje najśmielsze oczekiwania. Utwór sam w sobie płynie od początku, każdy z instrumentów doskonale wie, kiedy jest jego chwila i gdzie jego miejsce, to daje błogi balans między uczuciami melancholii i spokoju. "Psychiczny fitness" to druga płyta Swiernalisa, nad którą artysta pracował blisko cztery lata. - To album kolorowy i nierówny, ostro ciosany, przemyślany i kontrolowanie chaotyczny - mówi twórca. - Wypełniony szybkimi piosenkami, pozbawiony smutnych ballad, gdzie syntezatory i gitary próbują przekrzyczeć wokal, a perkusja podkręca tempo. Ze mną wspaniały zespół, który zaufał mi w stu procentach - to dla mnie komplement. Oto tracklista: 1. Tron 2. Ogrodnik feat. Piotr Rogucki 3. Vulgar 4. Tango 5. Pluszak 6. Piękno feat. szymonmówi 7. Wirus 8. Blizny 9. NGC 4388 10. Fetting feat. Żurkowski 11. Pergamin 12. Peryhelium feat. Joanna Bielawska Debiutancki longplay Swiernalisa, "Drauma", pojawił się i namieszał w polskiej alternatywie we wrześniu 2016 roku.

Reżyserem obrazu jest Krzysztof Rzączyński, za scenariusz odpowiada Łukasz Ludkowski. W rolę księdza Kaczkowskiego wcieli się Dawid Ogrodnik. Przygotowujący się do występu w produkcji aktor wziął udział w próbnej sesji fotograficznej do filmu. Efekty jego niesamowitej metamorfozy, której przyglądali się przyjaciele i bliscy duchownego z Fundacji im. Ks. Jana Kaczkowskiego, można zobaczyć na zdjęciu. - Ksiądz Jan Kaczkowski był osobą, która w dzisiejszym kapłaństwie jest wyjątkowo pożądana - mówi Dawid Ogrodnik. - To przykład duchownego, który przemawiał do wiernych ludzkim głosem. W swoim powołaniu był bardzo blisko drugiego człowieka, nie skrywał się za swoją funkcją. Miał świadomość, że ten dystans w dzisiejszym kościele nie spełnia swojej roli, co naturalnie wywoływało kontrowersje. Dla mnie, w budowaniu tej postaci nie jest najważniejszy cel, a podróż, w którą właśnie wyruszyliśmy. Mamy czas, którego nie wolno nam zmarnować. Od teraz trzeba żyć na pełnej petardzie. - Z historią księdza Kaczkowskiego byłem związany, gdy ten jeszcze żył i pracował. Niezwykle fascynowało mnie to, że człowiek, który sam cierpi na nowotwór, jest w stanie z taką siłą pomagać innym - mówi reżyser Krzysztof Rzączyński. - Ujęło mnie połączenie pasji i energii z jednoczesną umiejętnością zatrzymania się i oddania siebie drugiemu człowiekowi, gdy ten akurat tego najbardziej potrzebuje. Chcemy zrobić film, który da ludziom nadzieję i siłę do tego, by jakoś te swoje problemy rozwiązywali, nie poddawali się, bo ta historia w gruncie rzeczy kończy się dobrze. Ksiądz Kaczkowski umarł, ale jego dzieło trwa i się rozwija. Nasz film ma nieść mnóstwo pozytywnej energii. Ksiądz Jan Kaczkowski urodził się 19 lipca 1977 roku w Gdyni. Mieszkał i uczył się w Sopocie. Ukończył studia filozoficzno-teologiczne w Gdańskim Seminarium Duchownym, a w 2007 roku uzyskał doktorat nauk teologicznych na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Swoje kapłańskie życie poświęcił służbie chorym i umierającym. Był założycielem i dyrektorem Puckiego Hospicjum. O sprawach ostatecznych mówił z mądrością i humorem. Autorytet, nauczyciel, mentor nie tylko w dziedzinie bioetyki. Niezmiennie podziwiany przez wierzących i niewierzących. Zmarł 28 marca 2016 roku w wieku 38 lat po ciężkiej walce z chorobą nowotworową. Został pochowany w rodzinnym Sopocie. Do końca aktywnie pracował: spotykał się z ludźmi, udzielał sakramentów, głosił kazania i tworzył publikacje, które wciąż pozostają wsparciem dla tysięcy osób. Jak deklarują twórcy "Na pełnej petardzie" – postać Jana Kaczkowskiego to filmowa petarda w czystym wydaniu. Bohater kompletny i skomplikowany. Idealista z dobrym sercem, choć niepozbawiony wad. Posiadający jasny, klarowny cel – utrzymanie hospicjum – do którego uparcie dąży. Na jego drodze stanie wiele przeszkód – wrogość ludzi, systemu kościelnego, w końcu własnego ciała – na pierwszy rzut niemożliwych do pokonania. Mimo trudów będzie jednak parł przed siebie, w iście rock’n’rollowym stylu, z przytupem, humorem, na przekór światu i ograniczeniom własnego ciała. Będzie się bał, miał chwile słabości, ale wszystko to sprawi, że jeszcze bardziej go zrozumiemy i polubimy.