Joanna Trzepiecińska

"Jak wybrnąć z gafy" to nowy recital Joanny Trzepiecińskiej, aktorki Teatru Polskiego w Warszawie. Program złożony jest z utworów, które są perłami polskiej piosenki kabaretowej - tej przedwojennej, tej spod znaku Kabaretu Starszych Panów i tej tworzonej dzisiaj. Każdy utwór to zabawna historia opowiadająca perypetie wynikające z relacji damsko-męskich. Całość przeplatana jest pełnym anegdot komentarzem. Spotkanie z tym repertuarem każdego wprowadzi w doskonały humor. Aktorce towarzyszy świetny pianista jazzowy i niezrównany "pogrzebacz" dowcipów - Bogdan Hołownia. Po koncercie rozmowa Łukasza Maciejewskiego z Artystką. 

"Jakież te piosenki są frywolne, jak rozkosznie niepoprawna okazuje się artystka brnąc - na przykład jako "Maryla" - w opowieść o tym, co zrobiła, by powołać na świat wieszcza. Albo wtedy, gdy z ujmującym wdziękiem śpiewa o tym, jak wybrnąć z gafy, gdy na przyjęcie zaprosi się kilka osób, które, delikatnie mówiąc, znały się już wcześniej rozmaitych konfiguracji prywatnych ("Krzyżówka"). Ile tam kobiecej zalotności ("Ciepła wdówka"), ile dowcipnego spojrzenia na potrzeby mężczyzn ("Biżuteria")... Każda z piosenek to zamknięta forma teatralna, bo też Joanna Trzepiecińska uruchamia cały arsenał aktorskich sztuczek, minek, póz i dąsów, dzięki którym słowa i dźwięki budują przed nami obrazy, które wywołują uśmiech, zadumę, szczęście. Dobrze to wszystko zaśpiewane i wręcz brawurowo zagrane (...). Ma się wrażenie, że to wszystko jest dla niej pisane. Karkołomne lingwistycznie strofy brzmią w jej wykonaniu jak coś szalenie prostego, jest w nich lekkość i intonacyjna precyzja. Pewnie dlatego też tak łatwo mi się w nich odnaleźć." - Włodzimierz Neubart

Joanna Trzepiecińska - polska aktorka teatralna i filmowa, piosenkarka. Występuje na deskach warszawskich teatrów. Ukończyła Państwową Szkołę Muzyczną w klasie fortepianu i średnią w klasie fletu. W 1988 otrzymała dyplom ukończenia Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Po ukończeniu nauki związała się z warszawskim Teatrem Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza. Zagrała w wielu filmach, m.in. "Dotknięci", "Czarny wąwóz", "Stan strachu" i Sztuka kochania","Obywatel świata", "Panny i wdowy" ,"Papierowe małżeństwo", "Balanga", "Anioł śmierci","Prowokator", "Dzieje mistrza Twardowskiego". W 1992 roku otrzymała Złotą Kaczkę, nagrodę przyznawaną przez czytelników magazynu "Film" dla najlepszej aktorki. Powróciła na duży ekran w filmach. Odniosła sukces sceniczny rolą Królewny Śnieżki w musicalu na podstawie baśni "Królewna Śnieżka i krasnoludki" w reż. Krzysztofa Kolbergera na scenie Teatru Komedia w Warszawie (1994) i Opery i Operetki w Szczecinie (1999). Uznanie publiczności zdobyła również w roli Alicji "Alutki" Kossoń, w serialu "Rodzina zastępcza". W 2004 roku w Warszawie odebrała nagrodę Kłapy 2003 The Walt Disney Company Polska dla najlepszych twórców polskiej wersji językowej w filmach animowanych - za rolę Dory w filmie Gdzie jest Nemo? (2003). Po trzynastu latach aktorka ponownie podłożyła głos pod rolę niebieskiej rybki w kontynuacji filmu, Gdzie jest Dory? (2016). W 2007 roku nagrała, wspólnie z Włodzimierzem Nahornym, Januszem Szromem, Grzegorzem Markowskim oraz Agnieszką Wilczyńską, płytę z kolędami "Cicho, Cicho Pastuszkowie". Rok później, za rolę Claire w sztuce "Dowód" w reż. Andrzeja Seweryna granej w Teatrze "Polonia" otrzymała nominacje do prestiżowej nagrody Feliksa. Aktorka bierze udział w programach muzycznych, koncertuje z takimi muzykami jak Bogdan Hołownia, Włodzimierz Nahorny, Andrzej Jagodziński, Andrzej Łukasik, Janusz Szrom. Występuje także z własnymi recitalami oraz jako gość wyjątkowy w jazzowym projekcie Janusza Szroma "Straszni Panowie Trzej" śpiewając piosenki z Kabaretu Starszych Panów. Można ją usłyszeć również w słuchowiskach na podstawie książek Joanny Chmielewskiej.

Bogdan Hołownia - pianista jazzowy. Początkowo współpracował z Janem Ptaszynem Wróblewskim podczas warsztatów jazzowych w Chodzieży. Od 1990 studiował grę na fortepianie w Berklee College of Music w Bostonie. W marcu 2001 otrzymał nagrodę Fryderyk w kategorii "Jazzowy Album Roku za solową płytę fortepianową Don't Ask Why - piano solo. Został również laureatem Grand Prix Jazz "Melomani" za 2002 rok w kategorii Artysta Roku. Współpracuje regularnie z takimi muzykami jak Janusz Muniak, Adam Kawończyk, Janusz Kozłowski, Marcin Jahr, Krzysztof Mróz, Bronek Harasiuk, Kazimierz Jonkisz i Józef Eliasz. Jest akompaniatorem wokalistek jazzowych, pedagogiem, wykładowcą. Od kilkunastu lat akompaniuje uczestnikom warsztatów jazzowych w Puławach.