Leszek Mądzik

O spektaklu: "To więcej niż odbicie, bardziej potrzeba zajrzenia do wnętrza w sferę emocji, wrażliwości utrwalających silnie piętno obsesji, lęków, fascynacji czy tragicznego losu, które wypełniło krótkie życie Brunona Schulza. Ożywiony obraz przywołujący przeczucia ogarniające tego niepozornego nauczyciela rysunku drohobyckiego gimnazjum pragnie wraz z widzem udać się w tę wędrówkę u której końca jawi się otchłań z niemymi świadkami, których milczenie potęguje dramat człowieka". (Leszek Mądzik)

Spektakl odwołuje się do przeżyć  i biografii Brunona Szulca. Jest to bezsłowny przekaz plastyczny a scenografia jest jego głównym tworzywem. Potrójna przestrzeń stworzona zostaje poprzez trzy pokoje pamięci. Każdy z nich tworzy inne elementy wizualne przywołujące rekwizyty, obiekty, przedmioty, kostiumy i maski. Większość z nich zostaje stworzona z form gipsowych. Istotną rolę w spektaklu odgrywa światło specjalnie projektowane i zbudowane do spektaklu.

Leszek Mądzik - scenograf, reżyser, malarz, fotograf. Profesor warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Scenografii oraz Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, twórca i założyciel Sceny Plastycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (KUL). Scena powstała w 1969 przy Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.  Ten autorski teatr okazał się jedną z najbardziej oryginalnych propozycji w powojennym życiu teatralnym Polski. Pozbawiona słów, tradycyjnego aktorstwa, operująca ciszą i dźwiękiem oparta na scenografii, przestrzeni i grze światła Scena Plastyczna KUL jest poruszającym miejscem odrealnionych widowisk zgłębiających ludzką egzystencję.

Scenariusz, scenografia i reżyseria: Leszek Mądzik
muzyka: Piotr Klimek
fragment "Samotności" Brunona Szulca czyta Jerzy Radziwiłowicz