Człowiek, który chciał żyć drugi raz

Spektakl Teatru YETA, za podstawę scenariuszową mający tekst z wczesnego okresu twórczości K. K. Baczyńskiego, "ikony pokolenia Kolumbów". Zamysł adaptacyjny oddaje - pełen typowego dla katastrofistów - klimat kosmicznego entourage'u i kontrastów między sielankową wizją życia, a jego szarą i pełną niepokoju rzeczywistością. W sposób typowy dla ówczesnych utworów Baczyńskiego - "poety Apokalipsy spełnionej" - historia zawarta w tym przedstawieniu pokazuje atrofię związków między ludźmi, ich zamieranie i niweczenie w sytuacji odcięcia od korzeni - od wartości, miłości, bliskości i rodzinnego ciepła. Daje świadectwo, że bez tych wartości osobowość człowieka rozpada się na części ("elementy") i nie pomoże w tym żadna ucieczka. Ani na równoległą oś czasu, ani do innego miasta - ani do innego życia. Przeszłość bowiem - miast budować i trwać, niczym fundament - okaże się kamieniem u szyi, ciążącym do dna. W towarzyszącej temu spektaklowi, autorskiej muzyce, w dalekim tle czai się Nieznane i jego przyboczny giermek - Przerażenie. Dalekie też, choć wyraźne, są tu słyszalne odgłosy karabinowej palby i równego, złowrogiego łoskotu podkutych, żołnierskich butów.